به تارنمای انجمن دوستداران فرهتگ ایرانی خوش آمدید

img

ثبت نام

کنفرانس سال 2018 انجمن از تاریخ 30 آگست تا 2 سپتامبر 2018 در شهرک شامبورگ  برگزار میشود. ثبت نام از اوایل ماه مارس سال 2018 آغاز خواهد شد.

برای مطالعه و تماشای ویدیوهای کنفرانسهای گذشته به آرشیو مراجعه کنید. ادامه مطلب

نظریات شرکت کنندگان کنفرانس

نظریات شرکت کنندگان

 

دوستان عزیز و باوفای فرهنگ ایرانی،  

اجلاس تاریخی بیست و پنجمین کنفرانس سالانۀ انجمن دوستداران فرهنگ ایرانی امسال نیز در کنار هزاران تن از هموطنان عزیزی که  از گوشه و کنار این دهکدۀ جهانی گردهم آمده بودند، با شکوهی وصف نشدنی، از سوم تا ششم سپتامبر  2015 میلادی، در محل هتل رنسانس شامبرگ در حومۀ شهر شیکاگو برگزار شد.  حقیقتا جای یکایک عزیزانی که به دلایل مختلف در این گردهمایی حضور نیافتند بینهایت خالی و سبز بود!

 پیام های آکنده از مهر بسیاری از شرکت کننده گان عزیز  که با ابراز صمیمانه ترین عواطف و احساسات قلبی، شرکت در این گردهمایی تاریخی را از دلپذیرترین و ارزشمندترین تجربه های خود نامیدند،  یاداداشت های محبت آمیز و مقاله های تحسین برانگیز میهمانان ارجمند و گرامی که در تعریف و تمجید از این گردهمایی در سایت های اینترنتی و شبکه های اجتماعی  منتشر کردند، بدون تردید دستاوردی چشمگیر و پاداشی نفیس برای تمامی برگزارکننده گان و دست اندرکاران این گردهم آیی است که هرگز فراموش نخواهند کرد.  از این رو مایلیم  با بازتاب دو نمونه از این یادداشت ها، گزارش بیست و پنچمین اجلاس سالانۀ کنفرانس دوستداران فرهنگ ایرانی را تقدیم میکنیم. 

"این کنفرانس بزرگ سالی یکبار برگزار میشود.  غیر از کنسرتها و جشنهای عید به نظرم بزرگترین گردهم آیی است.  در عمرم این همه انسان نازنین آنهم از نوع ایرانیش واقعا در یک جا ندیدم."

– اکبر عطری، از بنیانگزاران آموزشکدۀ توانا

اگردلتان برای ایرانی آزاد ، شاد، دمکرات؛ و برای هم نشینی با ایرانیانی با طرز فکرهای گوناگون ولی با تساهل در کنارهم ، و برای آسان گیری های مذهبی تنگ شده است، پیشنهاد می کنم به کنفرانس انجمن دوستداران فرهنگ ایرانی که همه ساله در تعطیلات "روزکارگر" (1) یعنی در ابتدای ماه سپتامبر در شهرشامبرگ (2) ایالت ایلی نویز برپا می شود بروید تا از نزدیک شاهد همه ی مزایای بالا باشید و آن خصیصه ها را با تمام وجود حسّ کنید، از بودن در چنین ایرانی که توصیف شد و در میان ایرانیانی که از گوشه و کنار جهان و بنا بگفته ی برگزارکنندگان این انجمن از سی و شش کشورجهان در آنجا گرد هم می آیند، لذّت ببرید.”

 این کنفرانس بطور کلّی همانگونه که از اسمش هم برمی آید، شامل تمام زوایای فرهنگ، هنر، موسیقی ، زبان و ادبیاّت ایرانی ست که در برگیرنده ی سخن رانی های متعدّد در تمام زمینه های فرهنگ و ادب ایرانی، موسقی اصیل ایرانی، تکنوازی های مختلف، هنرهای نمایشی ، نمایشگاه کتاب و برنامه های کودکان و نوجوانان می شود   .سخنرانان امسال انجمن که برای اجتناب از درازی مطلب فقط به ذکر چند نفر از آنان بسنده می کنم، عبارت بودند از : دکترها عبّاس میلانی، فرزانه میلانی، شاپور راسخ، رامین جهانبگلو، آرش نراقی و خانم مهر انگیز کار.

 این راهم بهتر است اضافه کنم که هرسال برای این کنفرانس موضوعی در نظر گرفته می شود. موضوع یا تِم امسال، "صلح جهانی" بود که دیانت بهایی تاکید فراوانی بر آن دارد و همین تِم ، موضوع سخنرانی دکتر شاپور راسخ بود با عنوان: " صلح جهانی: رؤیا یا واقعیّت؟". دکتر فرزانه میلانی هم نقدی داشت بر کتاب خانم بهیّه نخجوانی با عنوان " بانویی که خیلی میخواند" (3) که داستانی است در باره ی بانوی پیشرو و مبارزایرانی، طاهره قره العین. یکی دیگر از سخنرانی های جالب، سخنرانی دکتر آرش نراقی در باره ی " جهان اندیشگی حافظ" بود که سه دوره از تحّولات اندیشه ی حافظ را با بیانی شیوا و واژه هایی بسیار فخیم وفاخرو در خور مقام حافظ بیان کرد.

 این قسمت از برنامه ی سالانه ی انجمن که برای استفاده ی کودکان و نو جوانان است نیز بسیار جالب و ستودنی ست. به این کودکان که تقریبا همگی در خارج از ایران به دنیا آمده اند زبان فارسی آموخته می شود و روشی دارند که پس از اتمام دوره ی سه روزه ی انجمن، کودکان می توانند حروف زبان پارسی را بشناسند، آنها را بخوانند و نام های خود را به پارسی بنویسند. در یکی از جلساتی که قرار بود داستان گویی کنم کمی زودتر از زمان تعیین شده رسیدم ، با این حال، داخل سالن شدم، در جایی نشسته و به تماشا پرداختم. کودکان 6 تا 10 ساله ، همگی گِرد هم روی زمین نشسته وبه زبان کشورهای مختلف مناجات می کردند، از اندونزی گرفته تا مصر و بسیاری کشورهای دیگر. سپس یکی یکی عکس کوچکی یا نوشته ی خود را ازکشوری که در مناجات نام برده بودند، روی درختی که با کاغذ های رنگی بردیواری درست کرده بودند، می گذاشتند. یادآورکلام حضرت بهاءالّله ، پیامبر دیانت بهایی که می گوید: " همه بار یک دارید و برگ یک شاخسار." و در آخر معلّم آنها همان مناجات را به زبان فارسی برای کودکان کلمه به کلمه ادا می کرد ، شکل کلمه را به آنها نشان میداد و از کودکان می خواست که آنها را تکرار کنند. انقدر این صحنه زیبا، صمیمی، هوشمندانه بود که دلم نمی خواست به پایان برسد. و من به زیبایی، افکار باز، و جهان بینی گسترده ای که در پس این مناجات هاو دستورات وجود دارد، فکر می کردم یعنی همان وحدت عالم انسانی و پذیرا بودن همه ی افراد جدا از رنگ پوستشان و یا باورمندی های مذهبی اشان که از همان اوان کودکی به کودکان بهایی آموزش داده می شود!

 همان طور که در ابتدای این نوشته هم یادآور شدم، محیط فرهنگی،هنری، اجتماعی که در این کنفرانس ایجاد می شود آن چنان است که شرکت کننده با چمدانی پرازانرژی مثبت، رضایت خاطر، و آموزه های جدید و جالب به شهر خود باز می گردد.  به امید داشتن و ایجاد چنین محیطی در خاک وطن، بهتراست به هم وطنان بهایی امان بپیوندیم و آنها را در راه موفقّی که در پیش گرفته اند ، از هر طریق که می توانیم یاری رسانیم”.

مهوش شاهق نهم سپتامبر دوهزار و پانزده